HEJAZI BANAFSHE




 


Copper and Enamel

I am hanged
in suspended copper and enamel.
When
due to the shortest phrase
by the side of the city,
without trial
you eliminate the flower's moist,
the shakes of the moon
grows much more colorful.

Write to me
in a maximum of ten lines
that, you love me enough!


Memory

I grow chilly
when earth advances.
Spread seeds at the arctic pole !
Because the only survivor of this event
is the moisture of your body
and a historical garden
which will fall
into a pit.


Vacation

I don't say clearly
But
demolish me
near the Milky Way!

Beside the junks of sunset
like the days of telepathy
throughout holidays
demolish me!
Like each time
I cross a minefield.


Index of Pain

You love me
by endorsing essays
and with an unstable pulse.
My blood
had rained graphically
from the puppet road
up to solar almanacs.
This premature infant
was not supposed
to be sprayed
on the hollow band.
Graft me in primeval manner!
and let rain remove
In the index of pain,
the poster of flower
on the empty wagons.
I want your rainy shirt
to be checkered.


Silence

At the end of each sentence
silent cinema
is playing.
Learn fencing !
although Kourasawa has died.
The storm of the silver lion
will carry away the dusts.
The geometry turns over
and you
will love me
with a subject
arising from red desire .


Bridge

Like a bridge
there is always one
who causes distance .
there is always one
who doesn ' t know
and talks too much .

The Moon and the scent of a plant ;
The haste of the Milky Way
in the night ' s body.
A man in the telephone booth
and
silence .


Grotesque

Till you comb the sun
with the shoes of nostalgia
I ' m waiting for the running wind
behind the fruits .
Speak to me !
a stranger is hidden
in your melodies .
Speak to me
and tell me at which side of this grotesque
the bullet vest
will lose its color?



Heavy – hearted (1)

You ,
booth ,
and the newspapers that
join the night .
Take care of yourself !
I have only a few numbers
and a cellular change
in the gullet of the words
that I haven ' t told you.
Repeat me
in your melodies !

Rain

When it doesn ' t rain
the earth
puts magical circles
in the reed ' s mouth.
I know your voice .
Buy the calendar of hundred years later ,
see what is the date of Monday !
Invite me to an acorn
and only say : Hello !
Twelve is the destiny of all clocks .


The road of the world (1)

I had entrusted you
to the storm
to the oxygen and moss .
Does the world begin with two zeroes ?
or
go to an end
without you ?
The excited winter
will not carry
your design away ,
but whose beginning will be
the last shot ?

I draw the curtain aside
the night close up
collapses .


ادامه دارد

   ادامه دارد قرباني
         فرصتي  ميان واژه و بازي.
مي خواهم برگردم
                          به نوشته هاي تو.
“دوستت دارم” كنايه اي ست  ازتكاپو و
                                                   بيهودگي،
سه شب
              توت فرنگي
و صبحگاهي كه
                       به سياهي غلتيد.
ادامه دارد
بستر
انعكاسي كه حذف مي شود
و كمربندي از گردباد:
               ساعات پرازدحام
               طبقه ي همكف
                                        و
                                       سلول.
سرانجام چگونه خواهد شد
در برخي نقاط
                        كه ابري ام؟
ادامه دارد
در اين فيلم
             منهدم مي شود
چاي و
          نقاشي منظره
دويست درصد عشق .
تو را از سراسر دنيا جمع كرده بودم
با رگبار پراكنده
24 ساعت در آينده
ادامه دارد
از طريق رودخانه ها و
 حاشيه ي درياچه ها
چهره ي فرشته اي
در دوربين عكاسي
                          پهن مي شود .
تك تك تابلوها را توضيح مي دهم اما
در يك نقطه اتفاق افتاده است
                                             غروب
ادامه دارد
دو قرن گذشته است از
                 تخريب من و
               پرورش قارچ،
                      زنگ فلز
با ذكر آدرس هم
شبيه انسان هاي بي چهره ام
و ماهيان سردابي اند
                        بدنه ي هواپيما
                       جنگل ها و مرتع
                        قلمرو مردي كه ديگر نبود .
ادامه دارد
به نشاني  مجالي براي تجربه هاي پيشين
                                                         دوستم بدار!
مبل
جدول
ديوار
و هرچه سريعتر
                    عكسي كه تو را نداشت
پرده اي كه بي پنجره بود .
ادامه دارد
اين خبر
اشاره به نزديك است:
تخريب و تلفن
“يك ساعت بوسه”
توريستي
               در نمايشگاه مارك هاي تو .
ادامه دارد
درفايل اقرارهاي معصومانه
روستايي بيش
                    نخواهد ماند
گسترش راه آهن
              بزرگ شدن جزيره مان نبود
فعل ماضي بود
                در جمله ي او خيلي زيبا بود .
كمتر كسي به پايان مي رسيد
               لب بر سينه ات كه مي گذاشت
به زانو درآمدم ،
ادامه دارد.
به پايان رسيد قرباني
                           در فرصتي ميان واژه و آينه
                           تن و اتهام شبانْ روزي
                            برج قديمي وزمان
                                                       كه گم شد .
اما به پايان نرسيد
اعتبار مردن هاي زنجيره اي ام
ادامه دارد

در اينجا مي تپد
                 نوعي سلاح قديمي
                                         كه هنوز محرمانه است .
سند مالكيت ثبتي ندارد ،
                                 “ دوستت دارم.”
ريل ها از ماسه هاي بادي پرند
از جاده خارج نشو !
اين ماجرا به بن بست رسيده است
بالاي صفر
پايين صفر
ماه را به پناهگاه مي برد.
ادامه دارد
چرا به تو علاقه مند شدم ؟
جدول كلمات متقاطع نبودي
سال ها به طول انجاميد
              بيدار شدن ام
              فرو پاشيدن ام
                                  برخاستن ام
واقعيت اين است كه
 فروش سروها
پيآمدي جز باران نداشت
پرندگان مهاجر
            از استپ هاي من
                                    رفته اند
و داستان هاي مشابه
همه خبر از مرگ پرواز
                        بر فراز يك فيلم بلند مي دهند .                                   
ادامه دارد
تو را درون يك مولكول
                            ذخيره مي كنم اما
هزار قطار در هر ماه
                     تو را براي  بودن
                         به آغوشم مي رسانند و هنوز
ادامه دارد
نزديكترين مرز من به تو
در آينه تكرار مي شود
پيش بيني
فرو پاشي من است
و تمامي جملات داخل گيومه
                    از نسخ نبض من مي گويند 
و  فرصتي براي تقويم رسمي 
و ادامه دارد .
با پست سفارشي
در فاز اول مكتوب
به جرأت مي توان گفت
            چرا به تو عاشقم .
حوزه هاي بحراني
              كه ظهور مي كند
به ناچار
روزي در ادامه فرومي رود
اما هرگز شانزدهم شرقي
                   فاش نمي شود
و حياط خلوت
امروز هم
             درطرح تعريض قرار ندارد .
ادامه دارد
دور ويروس هاي نامشهودست
و خبري نيست جز
                      شدت بارش
                     كه كمرنگ
                                      له مي شود.
تو
با تمام وجود
در لحظه ي كشتار
پاك و زلال بودي
در لباس بلند مدت حذف.
خلاصه اي از تجارب پرده ي آخر را
در پاكتي بگذار
و از آب هاي سرد شمالي
                    برايم نامه اي بفرست
آيا ادامه دارد ؟


اعتراف (1)

اعتراف مي كنم
ميز غذا
         شمعدان و
                      بشقاب ها
نمي دانند چه كس
                  در تاريكي شب
                                        گم شد .
مؤلف پر از آدم هاي گمراه است .
آيا تو تا به حال
اعدام درجه يك ديده اي :
دل بستن به درياي شمال
و قراردادي سپيد
                       با فلزهاي مرز؟
گفتي بهترين بازيگر
مجسمه اي ست
كه مشمول مرور زمان نمي شود
و من بارها
                 پلمب شدم
                              در متن هاي مرجاني
                              در بين چند سايه
                              يك دسته كليد و روزنامه


اعتراف (2)

اعتراف مي كنم
مترجم اشتباه كرده است
                    كه تو در نقش يك شكار شب زي
                                             درخشيده بودي
و احتمال مي دهم
خودكار آبي ننوشته باشد
                       من به هنگام رانش زمين
                                پيراهني سبز داشتم.
اعتراف مي كنم
ضمانتي وجود ندارد
با گذر از پلكان هاي سنگي
و گذرگاه هاي پرازدحام
از يقيني اضطراب آميز
                               پژمرده نشوم
                               تا قبل از روشنايي.
اعتراف مي كنم
آرام آرام
صداي تو به محاق مي رود
و از مرگ مشكوك يك گلوله
                               شهر ساكت مي شود
و من اعتراف مي كنم
كه اين تصادف هيچ كشته نداشت.
جسد يك زن
گزارشي در هزار صفحه نيست
ميزانسني ست كه خودش را
                            مسدود مي كند
و اين نكته را تكذيب مي كنم
                           كه تو در نقش قله
                                                  اسكله و
                                                  طناب
                                                       ندرخشيدي .
راستي
            پيراهنم
                    چه رنگي بود؟



اعتراف  ( 3 )


اعتراف مي كنم
جايي در شبِ پياده رو
در كمتر از سي ثانيه
                             مستهلك شدم .
نه دريا بود
نه جنگل
نه حتي  تختي در شهر تو.
همرنگ يك پك
با تنها واژه اي كه گفتي
اگر از همه ي جاده هاي جهان هم عبور كنم
بستني
            خنك ام نمي كند .
 درو كن مرا !



پيكاسو ،بنفشه و كلاغ
مشكلم
                ذات اشياء است
                                       بي تو
و خودكاري كه نمي نويسد.
در ذهنم
                قهوه نبود
سيگاري روشن مي كنم .
بگذار شعر ديگري بنويسم!
به جاي دوستت دارم
 سوت ترن
                   بگذارم
بدون دستمالي خيس
و تابلويي از دوره ي آبي


پيلاتس
براي نخستين بار
ويژه نامه ات
                نيمه كاره مانده است.
روزهاي عجيبي ست
                  روزهاي زودگذر.
برق هم دنبال آرامش است
اما كيفر پايان هفته
          مرا محصور مي كند
كاناپه در ذهن پررنگ مي شود
                              ماه كماني
                               سراشيبي
                                ساحل
مردي بيگانه
            قاتل بالفطره نيست
يك رشته مو بر پيشاني ات
گوشواره هايم را
                      ملاقات  مي كند
و تا چشم بر هم مي زنم
هيولا ،برنز ، چيزهاي زائد
باز هم كاشكول ات را مي بندي
و چمدان ات را .

من با آخرين پيانوي پيلاتس چه كنم ؟

Chat
داستان از زماني شروع شد
كه نمايش روي آنتن رفت.
حدسم كاملاُ درست بود
تو اصلاُ عاشق نبودي.
در يكي از رستوران هاي شهر شنيدم:
“‌كلمات اعتبار خود را از دست داده اند ”
مدتي ست كه از تو خبري نيست
مثلث برمودا
هنوز هم مرسوم است ؟
از زندگي ات چيزهايي را وام مي گيرم :‌
جدول جمعه
لوستر تاريك
و هزاران برداشت
كه همه از خلق موقعيت هاي دراماتيك
براي دوست داشتن ام
                             حرف مي زنند
خط به خط با تو بودن ؟
نه ! من فقط
من فقط
لابه لاي اشيا
با خودم چت مي كنم .

 

copyright @ qoqnoos.com