تو تماشاگه خلقي ومن از باده شوق
مستم آنگونه ، كه ياراي تماشايم نيست

محمد حسن رهي معيري متخلص به رهي به سال 1288 شمسي در تهران ديده به جهان گشود . پدرش محمد حسن خان مويد خلوت نوه معير الممالك نظام الدوله از رجال معروف دوره ناصري بود.
ذوق هنري و طبع لطيف موروثي خاندان رهي است .
فروغي بسطامي غزلسراي شهير دوره ناصري نيزاز اين خاندان است رهي از كودكي در شعر وموسيقي ونقاشی استعدادي شگفت انگيز داشت . از سيزده سالگي به شاعري پرداخت . غزلياتش از حيث رواني و استوراي گاه به پاي استاداني بزرگ مانند سعدي مي رسد .
كتاب ْ سايه عمر ْ برگزيده آثار رهي اولين بار در اسفند ماه 1343 انتشار يافت . رهي علاوه بر غزل قطعات و مثنويهاي دارد كه ابتكار و بدعت وي را در مضمون آفريني ظاهر مي سازد.
رهي را بر ساير گويندگان معاصر مزيتي است انكار ناپذير وآن اثر محسوسي است كه در ترانه و تصنيف گذاشته است .
نخستين ترانه رهي « خزان عشق » نام داشت از ترانه هاي ديگر وي مي توان « نواي ني » «شب جدايي » «من از روز ازل » « تنها ماندم تنها رفتي » را نام برد .
رهي بر دستگاههاي موسيقي احاطه داشت تا حدي كه چند آهنگ هم ساخته است ازجمله « سيرم از زندگاني » » ديدي كه رسوا شد دلم » رهي در آبانماه سال 1347 هجري شمسي چشم از جهان فرو بست .